donderdag 19 maart 2015
maandag 15 december 2014
donderdag 16 oktober 2014
De flat in de Bilt
Heel ongelukkig
liep zij door haar vier kamer flat, ja zij was down, in verwachting van de
derde en man weer op zee . De regen die de hele dag neer plensde maakte het er
niet vrolijker op. In de krant, had zij gezien, kwamen er prachtige huisjes wel
met plat dak en een leuk tuintje, maar voor heel weinig geld en als zij dit nu
verkocht voor meer dan kon zij alles heerlijk betalen en kon er nog wat extra’s
af. Zo gezegd zo gedaan, flat stond te koop, huis was gekocht in de put, dat
gebeurde toen eigenlijk altijd, maar flat was nog niet verkocht en er moest al
betaald worden voor het nieuwe huis, daar werd druk aan gebouwd, wat nu??? Erg
overstuur belde zij met Bakhuizen, de man die ze verkocht en deze beloofde te
komen en op een terrasje daar in De Bilt, zittend met haar dikke buikje,
ontmoette zij hem. Het bleek gelukkig een menselijk mens te zijn, die de
situatie van deze jonge vrouw met al haar kinderen best wel begreep, hij zelf
was ook jong en had jonge kinderen. De oplossingen werden gevonden en voor zij
het wist was de flat verkocht en had zij tweeduizend gulden extra in haar
handjes, wat een feest na al dat gesappel, alles opgelost, verhuizen en alles
nieuw aanschaffen, gordijnen en vloerbedekking, maar voor haar eenzame dagen en
uren was er niets zo belangrijk als de aanschaf van een in die tijd bijzondere
luxe, een van de eerste tv’s, wat een feest, zij had een tv, iedereen wilde er
meer over weten en in haar straat, waar niemand er nog een had, genoot zij
avond aan avond van de programma’s die nog heel summier waren. Zij zette alle
stoelen nog zoals in de bioscoop op rijen, beide buurvrouwen, ook
zeemansvrouwen toevallig, kwamen in ieder geval bijna iedere avond en ook de
overbuurvrouw wiens man met nog een paar anderen uit de buurt smeekten om een
voetbal wedstrijd te mogen zien, eens in de maand oké, maar niet meer dan dat. Op een van die geweldig gezellige avonden
terwijl in de keuken haar luierwas stond te koken en een ieder met een heerlijk
kopje koffie zat met wat eigen gebakken cake, Dinkie vooraan ook genietend van
de spannende film en haar koffie. In de film rende er een vrouw over een grote
grasheuvel, want zij werd achtervolgd, super spannend, toen ineens een hand zo
vanuit het gras haar been greep, zij gilde , Dinkie gilde en keilde zo de
koffie achter zich over iedereen heen, grote consternatie, iedereen zat onder,
nog na bevend riep zij sorry sorry, ik schrok mij dood, ja Dinkie, dat hebben
wij gemerkt, vanaf dat moment zat zij opzij vlak bij de deur naar de gang om
dan als het te spannend werd te kunnen vluchten in de gang, wat zo jaren is
gebeurd, waar zelfs haar kinderen, toen ze groot waren haar in de gang moesten
vertellen wat er verder gebeurde en zo beleefde zij haar eerste grote momenten
met de tv in haar eerste eigen gekochte huisje in Nieuwkoop, waar zij vaak met
haar twee jongste kinderen ging koffie drinken bij Tijsterman aan de haven aan de grote Nieuwkoopse plas, heerlijke herinneringen bracht deze plas haar,
het roeien met een boot met de kleintjes naar een eiland. Niemand zou verwachten
dat je in een dorpje toen als Nieuwkoop nog zulke spannende dingen kon beleven,
maar wat gebeurde er, er kwam een jonge mode ontwerper te wonen in een van deze nieuwbouwhuizen, die hele leuke ontwerpen maakte en na enkele maanden keihard te hebben gewerkt aan het maken van prachtige kleding een grote modeshow
wilde geven, wat een idee, geweldig, ook ik werd daar voor uitgekozen heerlijk, maatje
38 toen, de derde was er al, gelukkig ook helemaal gezond en wel. Dit alles zou
gebeuren in het mooie hotel daar in Nieuwkoop en zo gebeurde dat ook, kapsters
kwamen er aan te pas, die op deze manier ook reclame konden maken voor hun kapsalon en het was een drukte van belang, maatje 36, 38, 40, 42
en 44. Iedere maat kreeg drie soorten
kleding, overdag kleding , middag kleding en avondkleding heel chic, met weer
van een andere ontwerpster accessoires zoals kettingen en armbanden en ook een
paar hoedjes, het was tenslotte nog pas 1959, ook schoenen van een schoenenzaak die daar ook heel blij mee was. Wat hebben wij genoten en het was
overvol en super goed bezet, hij had er enorm veel werk van gemaakt , honderden uitnodigingen verzonden, de zaal liep helemaal vol en voor deze dood vermoeide jonge huisvrouwtjes een waar festijn, er werd aan je gewerkt en je werd heel mooi gemaakt geweldig, het was dan ook een daverend succes, de ontwerper werd zeer bejubeld en ook wij kregen een mooi boeket. Na deze geweldige show gingen wij allemaal happy
en voldaan, omdat het zo’n succes was, met zijn allen eten bij Tijsterman, als dank voor onze medewerking en hebben wij daarna de leukste avond aller
tijden gehad met heerlijk eten, dansen en zowaar een enorme polonaise door de hele zaak tot in
de hele late uurtjes. De modeontwerper is nadat hij, door deze show in een klap beroemd was en vele orders kreeg verhuist naar Amsterdam. Dat was weer even het einde van een heel leuk en spannend avontuur voor de hardwerkende huisvrouwtjes in 1959. Dinkie.
vrijdag 19 september 2014
Elsie Maud Cownie een Schotse schone, mijn allerliefste grootmoeder. Zij
stapte met een klein gezelschap van de boot af. Om daarna vol
verbazing, rondkijkend in Holland, vrolijk alle bijzonderheden te gaan
bezichtigen, alles vond zij beautiful. Zij, een degelijk, preuts, Schots
meisje van net twintig, wiens vader muziek meester op de Edinburgse
universiteit was. Een geweldige familie met hun eigen schepen, een hele
vriendelijke familie, hartverwarmend en zacht van karakter. Vrolijk en
blij liepen ze alle musea, concerten en nog meer af. Het was een hele
educatieve toer voor de groep. Zij, Elsie, besloot bij kennissen in
Holland nog een tijdje te blijven om schilderles te nemen bij de Haagse
school. Nog een paar van haar schilderijen hangen bij ons.
Helaas misschien, leerde zij toen een stoere vlotte Hollandse bon vivant
kennen, dansen, uit eten en concerten volgden en voor ze het wist, was
dit lieve zachte meisje verliefd en later verloofd en getrouwd met haar
stoere bon vivant. Een gelukkige tijd volgde, een leven van een well to
do familie in Den Haag. Herbert, Elsie's man, had een hele grote zaak
in de lange Houtstraat. Hij verkocht meubels, gordijnstoffen en nog veel
meer van Bas van Pelt. Het enige waar Herbert niet zo goed mee kon
dealen, was de enorme preutsheid van zijn vrouw. Toen werd Gwen geboren,
(mijn moeder ) twee jaar later Dennis. Toen Gwen 7 jaar was werd bij
Elsie een zeer besmettelijke tbc geconstateerd en moest zij direct naar
een sanatorium, kleine Gwen naar kostschool in Vught bij de nonnen en
Dennis bij zijn grootouders. En zo werd dit gelukkige gezin uit elkaar
gerukt. Na twee jaar kwam Elsie weer genezen thuis. Herbert, inmiddels
een rijk man had niet stil gezeten. Hij leefde het leven een bon vivant
waardig, jachtpartijen, zeilen, paardrijden en feesten. Elsie, na
alles wat ze had meegemaakt, paste daar absoluut niet meer bij, Elsie
wilde scheiden. Vlak voor haar trein vertrok zei Herbert.:" Elsie weet
je wel zeker, dat dit is wat je wilt." "Ja Herbert absoluut. " En zo
vertrok Elsie, toch bleven ze tot het einde van hun leven goede
vrienden. Zij werd gezelschapsdame bij een hele rijke Engelse vrouw in
Nederland. En toen mensen gingen emigreren jaren later, huurde zij een
appartement op de eerste etage vlakbij de lange Houtstraat en ging
Engelse les geven aan zakenmensen, emigranten en kinderen. Dat heeft ze
de rest van haar hele leven gedaan en goed aan verdiend. Toen zij een
erfenis van haar vader kreeg is zij naar mijn moeder in Indonesië
gegaan en ook haar zoon Dennis ging met zijn vrouw Beppie Rietveld,
dochter van de grote Rietveld, naar Indonesië. En zo kwamen wij allen in
het jappenkamp, wordt vervolgd. Dinkie.
maandag 18 augustus 2014
< Terug naar vorige pagina
Mogelijk bestelbaar bij: AKO | Boek.net | Bol.com | Bruna | Bzoek.nl | Libris.nl | Studieboeken.nl |
|
|
|
vrijdag 25 juli 2014
Aan allen die mij lezen
Hallo lieve vrienden, dit keer geen verhaal, maar een mededeling namelijk dat een uitgever mijn boek zo leuk vond en het wilde uitgeven, wat inmiddels gebeurd is, ik heb alles op volgorde gezet, mijn jeugd voor de oorlog verhalen, mijn oorlogs-verhalen, na de oorlog, de verhalen schooltijd in Holland, het mooie huis in Holland, de fijne tijd toen eerste huwelijk en kinderen daarna, het tweede huwelijk met kinderen en ook de wonderen in mijn leven en de vriendinnen in mijn leven, met hun bijzondere verhalen er over. Ook de reizen samen met mijn tweede man naar, Arabië, Nigeria en Indonesië, allemaal spannende gebeurtenissen, dit alles is met leuke foto's tot een gezellig vakantie boek gemaakt, toch spannend en ook onderhoudend, heb mijn best er 7 jaren op gedaan, hierbij de naam van het boek en de verdere gegevens, Dinkie.
In het spoor van Dinkie
Marjolein Maud Boutkan van der Sluis wwww.boekenroute.nlISBN: 978-94-91872-57-0, geïllustreerd, 198 blz., juli 2014 Formaat: 22,0 (h) x 15,0 (b) x 0,9 (d) cm. Gewicht: 260 gram. |
Uitgever: Uitgeverij Calbona trefwoorden: Indonesië; Ned. Indië; Jappenkamp; Knieprothese, Heupprothese, Assen, Dreischor, Jakarta; Nigeria; Expat Dinkie.Nu met mijn bijna 80ste jaar heb ik al mijn verhalen van mijn veel gelezen blog, in een boek keurig op volgorde gezet en zo een heel spoor van mijn leven met de dingen, die ons zijn overkomen opgeschreven.Ik schrok er zelf van zoveel als er in een mensenleven kan gebeuren, maar het heeft mij ook heel veel plezier gegeven al die herinneringen weer op papier te zetten, wat is een leven zonder avontuur niets toch? Nu, daar zijn wij niet aan te kort gekomen. Vanaf mijn eerste jaren tot nu toe staat bijna alles er in: geluk, verdriet, spanning, angst en wonderen, veel wonderen.
|
Abonneren op:
Posts (Atom)
