Oppassen

Wij hebben drie schoondochters,geen van deze drie was het type van , mijn schoonmoeder ,druk ik aan mijn boezem en zal altijd lief voor haar zijn, wie dat verwacht is snel een ilusie armer. Het is meer zo van ,val je mij niet lastig ,dan doe ik het jou ook niet . Brussel zou er jaloers op zijn . Heel groot was dan ook mijn verbazing,toen er gevraagd werd of ik,op het eerste kleinkind van mijn jongste zoon ,wilde oppassen een dag in de week ,ik voelde mij zeer vereerd met zoveel vertrouwen in mij (dom,dom dom,).Het moest wel een vast contract zijn voor enkele jaren . Maar ik was zeer verheugd en blij dat kleine poppedijntje een hele dag voor mij alleen, maar ook de angst sloeg mij om het hart ,de verantwoordelijkheid van zon klein mensje ,enfin box bedje wagentje matrasje enz enz aangeschaft ,dat was enig en duur .Verder nog van alles drink beker luiers ,mijn leven starte opnieuw.En daar was ze dan de eerste keer ,het zweet gutste van mij af bij de eerste luier en het flesje en boertje ,alles moest optijd en dan ook nog slapen,vooral dat laatste ,iedere 6minuten ging ik kijken of ze wel oke was ,bij oprah was de wiegen dood behandelt ik had het niet meer .Na anderhalf jaar was de bloeddruk zo hoog, dat de dokter aanraadde,haar halve dagen te nemen wat ik eerst niet deed ,dus pillen slikken. wij hebben het tot bijna drie jaar volgehouden ,toen ging ze sochtends naar de creche tot 1 uur en om half 1, ieder week stonden we daar ,dolblij haar te kunnen ophalen. Maar wat heb ik van het kind genoten ,samen met Willem ,het was ons kind,die dagen, wat hebben we haar geknuffeld . Wij konden niet genoeg krijgen van dat schattige mensje Eva,er werd van alles door ons gekocht,heerlijk verwennen,heerlijk spelen met poppetjes met keukentjes poppenhuizen,het kon niet op. Wij hebben samen genoten van het hummeltje,ze had moeite met slapen,heel erg,haar vader had dat ook , dus smiddags om 2 uur,wij in de auto zachtjes rijden baby,kind,op schoot en ja hoor na een kwartiertje sliep ze en dan gingen ,wij doodstil ergens bij water staan,kijken naar zeilboten en als mijn arm ging slapen,dan namWIllem haar over op zijn arm,heel voorzichtig en zo sliep ze dan 2 uur . Toen ze er te oud voor werd en wakker bleef zijn wij naar alle speeltuinen op het eiland geweest,naar alle tuincentras, naar strandjes en ook de kinderkermis,een hele grote hal met opblaas toestellen glijbanen bergen springdingen enz,daar aten wij dan pannekoeken en dronken er wat dat was oergezellig.Hebben er in de loop van elf jaar heel veel uren doorgebracht,hollend,klimmenden puffend op onze blotevoeten achter Eva aan kapot waren wij s avonds,gesloopt,maar toch genoten wij met haar en als wij daar weg gingen altijd een ijsje. Ze heeft bij ons in al die jaren nog nooit een keer gehuild. Maar nu met 72 jaar en haar lieve broertje erbij,wordt het ondanks, dat ik het super gezellig vind te veel ,ik ga er tegen opzien en dat is niet goed ,vooral die verplichting van iedere week,soms ben ik moe of voel mij niet lekker en dan moet je. Maar ik houd zoveel van deze kleinkinderen, dat ik ook moet leren dit ,wat los te laten. Nu na bijna 11 jaar is de oppas tijd voorbij en hoop ik op een heerlijke manier nog heel veel van deze twee erg leuke kinderen te kunnen genieten. Ik vind dat het ook eens zo mag zijn ,dat wij kunnen zeggen ja nu voel ik mij prima en kunnen wij weer eens een avondje of een middag oppassen ,wanneer dan ook er voor ze zijn, dat zullen wij altijd. .DINKIE